آشنایی با مفهوم «چاکرا» ‏در مدیتیشن

قسمت دوم: انتخاب بهترین تکنیک برای مدیتیشن

در قسمت قبل با هم درباره چیستی مدیتیشن و اثرات آن بر زندگی خودمان صحبت کردیم. گفتیم که مدیتیشن، یک نوع سفر روحی به اعماق وجودمان است که به ما کمک می‌کند آرامش، شادی و عشق را پیدا کنیم. در این قسمت، وارد بخش کاربردی این ماجرا می‌شویم و انواع مدیتیشن را با هم بررسی می‌کنیم.

مراقبه و تعمق، به ما آرامش درونی می‌دهد که نتیجه‌اش آرامش روح است.‏

Kate-DICamillo

دالای لاما

با چاکراها آشنا شوید

پیش از آشنایی با انواع روش‌های مدیتیشن، لازم است که با مفهوم «چاکرا» آشنا شوید. همان‌گونه که کالبد جسمانی ما از طریق دهان و سیستم گوارشی تغذیه می‌شود، کالبد انرژی نیز توسط دروازه‌هایی با دنیای بیرون در ارتباط است و داد و ستد انرژی از طریق آن‌ها صورت می‌گیرد. به این دروازه‌های انرژی‌ «چاکرا» می‌گویند.

 

چاکرا یک واژه سانسکریت به معنای «گوی چرخان» یا «چرخ چرخنده» است. در بدن انسان، چاکراهای متفاوتی با سطح انرژی مختلف و کارکردهایی مشخص وجود دارند. چاکراهای اصلی در محور تقارنی بدن قرار گرفته‌اند و از پایین به بالا شماره‌گذاری می‌شوند. می‌توانید این نام‌های سانسکریت را حفظ کرده یا از پایین به بالا آ‌نها را چاکرای اول تا هشتم نام‌گذاری کنید. چاکراهای بدن شامل موارد زیر می‌شوند:

  1. مولادهارا (چاکرای اول)

به آن چاکرای «قاعده‌ای» هم گفته می‌شود. این چاکرا در قاعده ستون فقرات – ناحیه دنبالچه – قرار دارد و موتور حرکت در بدن است که انرژی مورد نیاز دستگاه‌های اسکلتی و عضلانی را تامین و مدیریت می‌کند. علاوه بر این، روی فعالیت غدد فوق کلیوی، خون‌سازی، دمای بدن و انرژی حیاتی عمومی نیز تاثیرگذار است.

  1. سوادهیستانا (چاکرای دوم)

به آن چاکرای «جنسی» هم گفته می‌شود و در ارتباط تنگاتنگ با چاکرای اول قرار دارد. این چاکرا علاوه بر تامین انرژی حیاتی بدن، مرکز خلاقیت‌های فیزیکی نیز به شمار می‌رود.

  1. مانی‌پورا (چاکرای سوم)

به آن چاکرای «نافی» هم گفته می‌شود که روی ناف قرار دارد. این چاکرا عملکرد روده‌ها و آپاندیس را تنظیم و انرژی آنها را تامین می‌کند. این ناحیه، یکی از دروازه‌های بسیار مهم انرژی بدن است.

  1. آناهیتا (چاکرای چهارم)

به آن چاکرای «شبکه خورشیدی» هم گفته می‌شود که کمی بالاتر از ناف و در محل اتصال دنده‌های پایینی قرار دارد. این چاکرا، مرکز احساساتی مانند ترس، حسادت، نفرت و غیره است. چاکرای شبکه خورشیدی با کبد ارتباط تنگاتنگی دارد.

  1. ویشودهی (چاکرای پنجم)

به آن چاکرای «قلبی» هم گفته می‌شود که در مجاورت قلب فیزیکی قرار دارد. این چاکرا، کانون عشق آدمی و دروازه دریافت عشق آسمانی است. چاکرای قلبی یکی از دو چاکرای بسیار مهم در تکنیک «مدیتیشن دوقلب» به شمار می‌رود.

  1. آجنا (چاکرای ششم)

به آن چاکرای «گلو» یا «نیلوفر ۱۶ برگ» هم گفته می‌شود که در ناحیه گلوی فیزیکی قرار دارد. این چاکرا علاوه بر تاثیری که بر غده تیروئید و گلو می‌گذارد به عنوان تنها کانال عبوری انرژی‌های بدن شناخته شده است.

  1. ساهاسرارا (چاکرای هفتم)

به آن چاکرای «چشم سوم» هم می‌گویند. این چاکرا در ناحیه بین دو ابرو قرار گرفته و فعالیت غده‌ هیپوفیز، درون نیز و تا حد زیادی، مغز را بر عهده دارد. فعال کردن این چاکرا، تاثیر زیادی در تقویت حس ششم خواهد داشت.

  1. تاج (چاکرای هشتم)

این چاکرا در بالای سر در ناحیه ملاج قرار گرفته و اصلی‌ترین نقطه ورود انرژی حیاتی به بدن است. چاکرای تاج، نقطه پایان انرژی ارسالی از پایین به شمار می‌رود.

چرا چاکراها مهم هستند

چرا چاکراها مهم هستند؟

چاکراها، مکان‌های اصلی دریافت، استفاده و تخلیه انرژی حیاتی هستند. هر کدام از این نقطه‌های بسیار مهم، نماد بیرونی قیف مانندی دارند که در هاله انرژی پیرامون بدن ادامه پیدا می‌کند.

مثلا چاکرای چهارم (آناهیتا) یک گره انرژی مهم است که در ستون فقرات و در مجاورت قلب ایجاد شده و یک امتداد قیف مانند به بیرون دارد؛ به طوری که دهانه گشاد این قیف، رو به بیرون است. این قیف، همیشه مشغول چرخیدن است. چرخیدن چاکراهای بدن را می‌توان به ملخ هواپیماهای قدیمی تشبیه کرد. این هواپیماها تا زمانی می‌توانند در اوج آسمان پرواز کنند که ملخ آنها می‌چرخد. اگر ملخشان از کار می‌افتاد، هواپیما نیز سقوط می‌کرد.

حیات انسان نیز به همین ترتیب به چرخش چاکراهای او وابسته است. به همین دلیل، چاکراها مهم هستند و مدیتیشن تاثیر مستقیمی روی آنها می‌گذارد.

زندگی ما حاصل انتخاب‌هایی است که کرده‌ایم. وین دایر

مدیتیشن چند تکنیک دارد؟

مراقبه، انواع مختلفی دارد که هر کدامشان به شکلی ما را به آرامش و شادی می‌رسانند. نکته مهم این است باید با استفاده از آزمون و خطا، بهترین سبک را برای خودتان انتخاب کنید. منظور از بهترین سبک این نیست که مثلا مدیتیشن «دو قلب» به اندازه «ذن» کارایی ندارد. بلکه منظور این است که باید بهترین و مناسب‌ترین سبکی که به کارتان می‌آید را برگزینید. در ادامه، مهم‌ترین سبک‌های مدیتیشن را با هم بررسی می‌کنیم.

مدیتیشن تعمق

مدیتیشن تعمق

با استفاده از تکنیک مدیتیشن تعمق، می‌توانید ذهن و آگاهی خود را در نقطه‌ای که می‌خواهید متمرکز کرده و به بهترین شکل از آن استفاده کنید. نکته مهم در این مراقبه، انتخاب یک جسم است. به هنگام انتخاب این جسم، موارد زیر را در نظر بگیرید:

  1. بهتر است شی که برای تمرین انتخاب می‌کنید طبیعی باشد.
  2. یک قطعه سنگ، شاخه خشک و حتی صدف دریایی نیز انتخاب‌های خوبی هستند.
  3. برای این نوع مراقبه، بهتر است از شاخه گل یا شعله آتش به عنوان جسم مورد نظرتان استفاده نکنید.
  4. تسبیح، صلیب یا اشیایی که به عنوان نشانه و سمبل مورد استفاده قرار می‌گیرند، گزینه‌های مناسبی نیستند.
  5. بهتر است از اشیایی که خاطراتی را با خود به همراه دارند نیز استفاده نکنید.

روش مرحله به مرحله انجام مدیتیشن تعمق

  1. جایی آرام را برای تمرین خود انتخاب کنید.
  2. جسمی که انتخاب کردید را کمی لمس کرده تا بتوانید بهتر با آن ارتباط برقرار کنید.
  3. آن جسم را در فاصله‌ای مناسب از خودتان قرار دهید تا به راحتی آن را ببینید.
  4. حالا به آن جسم بنگرید و سعی کنید با چشمانتان آن را احساس کنید.

نکته: ذهن ما در حالت عادی، بینایی را با استفاده از واژه‌ها تعریف می‌کند. به این ترتیب که هر جسم را به یک یا چند واژه، سنجاق می‌زند. در این تمرین باید سعی کنید که نگاهتان به جسم مورد نظرتان، خالی از هرگونه واژه باشد. کمی به حس لامسه فکر کنید؛ در لحظه اولی که چیزی را لمس می‌کنیم، ذهنمان خالی از هر واژه‌ای است و تنها روی آن جسم، متمرکز است.

مثلا وقتی داریم گلبرگ یک گل را لمس می‌کنیم، نمی‌توانیم در همان ثانیه به رشد سهام فلان شرکت یا افزایش قیمت پیاز فکر کنیم. چون حس لامسه مثل یک ذره‌بین، نور تمام حواس را به سرانگشتانمان متمرکز کرده است. در این مدیتیشن، می‌خواهیم با استفاده از حس بینایی، چیزی را لمس کنیم. پس هر بار که در طول تمرین، ذهنتان سعی کرد واژه‌ای برای جسمی که به آن می‌نگرید پیشنهاد دهد، به آن اهمیتی ندهید و دوباره تلاش کنید.

امتحان کنید و جلو بروید

در دو هفته اول آغاز این مدیتیشن، تمرین‌ها را روزی دو بار و هر بار به مدت ۱۰ دقیقه انجام دهید. مهم‌ترین نکته در انجام تمرین‌های مدیتیشن این است که به صورت مدام انجام شوند. در این میان، کیفیت انجام مدیتیشن، اهمیت چندانی ندارد. چون رفته‌رفته بعد از هر بار تمرین، بهتر از دفعه قبل می‌شوید.

پس از گذشت دو یا سه هفته، زمان تمرین را به ۱۵ دقیقه و پس از یک ماه به ۳۰ دقیقه افزایش دهید یا به‌طور کلی آن را از برنامه‌تان حذف کرده و به سراغ روش دیگری برای مراقبه بروید. این تکنیک، برای عده‌ای عالی و برای برخی دیگر کسل‌کننده است.

همان‌طور که در آغاز گفتیم، مهم این است که بتوانید بهترین و مناسب‌ترین روش مدیتیشن خودتان را پیدا کنید. در قسمت بعد، به سراغ تکنیک‌های دیگری از مدیتیشن می‌رویم. با ما همراه باشید.

  1. مدیتیشن چیست؟
  2. صحبت با خدا (با خدا حرف بزن و تاثیر آن را درک کن)
  3. فایل صوتی مراقبه و مشاوره با خدا
به اشتراک گذاری

One Comment

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *